23 września 1939 r. Reichsführer-SS Heinrich Himmler oficjalnie zatwierdził powołanie oddziału operacyjnego (Einsatzkommando), którego celem była grabież dóbr kultury na terenach tej części Polski, która znalazła się pod niemiecką okupacją. 

Nadzór nad działalnością komanda powierzono szefowi Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy Reinhardowi Heydrichowi, a jego kierowanie archeologowi z uniwersytetu w Berlinie, Peterowi Paulsonowi. Rabunek dzieł sztuki znajdujących się m.in. w polskich placówkach muzealnych i prywatnych kolekcjach określano mianem „zabezpieczania”. 

Złożone z grona doświadczonych pracowników naukowych komando zakończyło swoją działalność na terenie Generalnego Gubernatorstwa już pod koniec listopada 1939 r. Grabież polskich dóbr kultury trwać jednak miała do końca niemieckiej okupacji. 

Dla spragnionych wiedzy:

K. Estreicher, Straty kultury polskiej pod okupacją niemiecką 1939–1944 wraz z oryginalnymi dokumentami kradzieży, Kraków 2003

J.R. Kudelski, Tajemnice nazistowskiej grabieży polskich zbiorów sztuki, Warszawa 2004

D. Matelski, Grabież i restytucja polskich dóbr kultury: Od czasów nowożytnych do współczesnych, t. II, Kraków 2006